آزمون دکتری-مواد و مراحل

آنچه در اینجا می نویسم با تجربه خویش در سال 1388 است؛ زمانی که هنوز امتحان متمرکز دکتری در کار نبود (اینجانب در خصوص امتحان متمرکز دکتری اطلاعاتی ندارم).

آن زمان، ابتدا آزمون تافل می دادیم (تازگی به گوشم خورده که می توان بدون قبولی در آزمون تافل نیز برای دکتری دانشگاه تهران اقدام نمود و این آزمون را بعداً و در ضمن گزراندن دوره دکتری داد).

نمره قبولی در این آزمون 100 امتیازی، 60 بود. این آزمون را خود دانشگاه تهران هر سه ماه یکبار برگزار می کرد و می کند. این آزمون غیر از آزمون بین المللی تافل است. قبولی در این آزمون تا دو سال اعتبار دارد. قبولی در آزمون تافل دانشگاه تهران برای شرکت در آزمون دکتری دانشگاه های دیگر نیز معتبر محسوب می شود. ماده امتحانی این آزمون کتابهای 504 واژه و Essential Word است. بعضی ها سراغ کتاب 1100 واژه نیز می روند.

پس از آزمون تافل، نوبت به آزمون کتبی خودِ دانشگاه ها می رسید. هر دانشگاه در این زمینه منابع مورد نظر خود را معرفی می کرد. زمان برگزاری آزمون کتبی هر دانشگاه نیز با دانشگاه دیگر فرق می کرد. در نتیجه شما اگر قصد شرکت در سه دانشگاه مثلاً تربیت مدرس و تهران و فردوسی مشهد را داشتید، باید برای هر یک جداگانه وقت می گذاشتید. چنین شنیده ام که هنوز هم پس از قبولی دانشجو در آزمون متمرکز دکتری بعضی دانشگاه ها، آزمون کتبی خود را نیز برگزار می کنند.

مواد آزمونی دانشگاه تهران تا آنجا که در خاطر دارم، عبارت بود از منطق قدیم، منطق جدید، حکمت متعالیه، مشاء، عربی و زبان. و اما منابعی که عمدتاً سوالات با تمرکز بر آن ها طرح می شد، عبارت بود از: مشهد اول و سوم کتاب الشواهد الربوبیة برای حکمت متعالیه، چهار کتاب آقای احمد بهشتی در شرح چهار نمط فلسفی کتاب الاشارات ابن سینا برای حکمت مشاء، کتاب مقدمه ای بر منطق جدید دکتر ضیاء موحد برای منطق جدید، بخش منطق کتاب الاشارات ابن سینا برای منطق قدیم، 50 خطبه نخست نهج البلاغه و مقدمه ابن خلدون برای زبان عربی و نهایتاً مداخل فلسفی دایرة المعارف فلسفی جهان اسلام برای زبان انگلیسی.

آزمون کتبی 100 نمره داشت که نمره قبولی در آن 50 بود. پس از آن از میان قبول شدگان این آزمون، دو برابر ظرفیت دکتری را با مصاحبه دعوت می کردند. مثلاً اگر قرار بر این بود که سه دانشجوی در دوره دکتری بگیرند، شش نفر نخست از میان کسانی که نمره آن ها در آزمون کتبی بیش از 50 بود، را به مصاحبه دعوت می نمودند و سر بقیه بی کلاه می ماند.

مصاحبه نیز 100 نمره داشت که 50 نمره آن به کارهای پژوهشی شخص اختصاص داشت (اخراً شنیدم نمره این بخش 70 شده است و نمره بخش های دیگر 30). هر مقاله آی اس آی 8 نمره، هر مقاله پژوهشی 4 نمره، هر مقاله ترویجی 2 نمره، هر مقاله تخصصی یا همایشی یا کنفرانس و غیره 1 نمره. در این مرحله هر چیز چاپ یا تصویب شده ای برای فرد امتیازی را به ارمغان می آورد، حتی اگر کتاب شعر باشد! و اما 50 امتیاز دیگر: 10 نمره معدل دوره دیپلم تا ارشد، 10 نمره مهارت در زبان عربی، 10 نمره مهارت در زبان انگلیسی، 10 نمره نظر داوران حاضر در جلسه، اگر اشتباه نکنم 10 نمره هم مختص به پایان نامه ارشد (این آخری رو دقیق یادم نیست).

پس از مصاحبه، نمره مصاحبه با نمره کتبی فرد جمع بسته می شد و سپس تقسیم به دو می شد، تا نمره نهایی هر یک از افراد دعوت شده به مصاحبه مشخص شود و همین نمره، یعنی میانگین نمره مصاحبه و نمره کتبی بود که در قبولی فرد سرنوشت ساز بود.

در دانشگاه تهران، اگر اشتباه نکنم از سال 1388 به بعد بود که یک دانشجوی شبانه نیز بعلاوه سه نفر دانشجوی روزانه، گرفته شد.  دانشجوی شبانه در واقع همان کسی است که پس از طی تمامی مراحل، مثلاً اگر دانشگاه قصد دارد سه نفر دانشجوی روزانه بگیرد، نفر چهارم شده است. در ضمن اگر نفر چهارم از شرکت در دوره دکتری به عنوان دانشجوی شبانه انصراف دهد، آنگاه نفر پنجم می تواند از این فرصت استفاده نماید و در صورت انصراف وی نیز نفر ششم و الی آخر (تا آخرین کسی که به مصاحبه دعوت شده است).

در پایان، از آنجا که اطلاعات مربوط به مواد و منابع هر آزمونی، از جمله آزمون دکتری، ممکن است هر سال با سال دیگر فرق کند (مخصوصاً اکنون که آزمون متمرکز به این چرخه افزوده شده است) اکیداً توصیه می کنم برای اطلاعات در این زمینه، دانشجویان ورودی دکتری اخیر را پیدا کنید.

نکته: دوره دکتری 8 ترم یعنی معادل 4 سال تحصیلی است که سه ترم نخست آن به دروس نظری و مابقی به رساله اختصاص دارد. دوره دکتری می تواند بر این اساس که رساله چه مدت زمان می برد، به 6 ترم کاهش و یا تا 11 ترم افزایش یابد.



/ 0 نظر / 324 بازدید